Even voorstellen:
Nency te Pas

Nency te Pas werkt als Office Sales Engineer bij het Serviceteam. Al meer dan 27 jaar vervult ze verschillende functies binnen Rittal. Rittal is als een tweede thuis voor haar geworden en ze heeft het nog steeds naar haar zin.

 

Hoe ben je bij Rittal terechtgekomen?

Ik heb van alles gedaan voor ik bij Rittal ging werken. Ik ben begonnen in de verpleging in een bejaardentehuis, maar daar kwam ik er al snel achter dat dat niets voor mij was. Verder heb ik een tijdje in een kledingzaak gewerkt, in de tussentijd kreeg ik kinderen en heb daarna nog een tijdje achter de kassa bij een bouwmarkt gewerkt. Tot in 1990 een achterbuurvrouw mij tipte dat ze magazijnmedewerkers zochten bij Rittal, toen nog onderdeel van Cito Benelux. Ik ben op mijn fiets gesprongen, erheen gefietst en heb daar naar de leidinggevende gevraagd. Ik was toen nog een erg tenger popje en de mannen maakten zich wel zorgen of ik kon sjouwen met al die spullen. Maar ergens de schouders onder zetten, dat kan ik wel. Na de proeftijd kreeg ik een vast contract.

 

En toen is je Rittal carriere van start gegaan?

Ja, wel zo’n beetje. Van het magazijn ben ik naar de afdeling logistiek gegaan. Daar kwam ik redelijk onervaren achter een computer en een faxapparaat te zitten. Wat me nog goed voor ogen staat zijn de pakbonnen. Deze rolden uit het faxapparaat en zaten op hele lange ringbladen die je moest scheuren om ze vervolgens in de mappen te doen. Dan moest je met zijn allen aan de goede kant beginnen, anders zaten ze in de verkeerde volgorde in de mappen. We hebben wel ontzettend gelachen op die afdeling. Daarna ben ik naar het Client Center gegaan en kwam ik in direct contact met de klanten. Dat was als een jas die paste: klantcontact vind ik het leukste wat er is aan mijn werk.

 

Wat maakt het klantcontact zo leuk voor jou?

Je wilt de klanten van A tot Z ontzorgen. Als ze een vraag, probleem of klacht hebben dan wil je ze helpen met een oplossing. Dat vraagt om een stukje inlevingsvermogen. En wat ik zo ontzettend leuk vind is dat je in de loop van de jaren een band opbouwt met je klanten. Je praat dan niet alleen meer over het werk, maar ook over privédingetjes, zoals hobby’s en wat je van het weekend gaat doen. Dat zijn leuke gesprekken. Ik merk dat het persoonlijke contact ook enorm helpt wanneer er zich een probleem voordoet, omdat je op goede voet met elkaar staat kun je veel zaken overleggen en tot een goede oplossing komen voor iedereen.

 

Inmiddels zit je niet meer bij het Client Center, maar bij het Serviceteam. Vertel daar eens iets meer over?

Klopt, ik werk inmiddels zo’n zeven jaar bij het Serviceteam. Daar zijn wij verantwoordelijk voor de hele service horende bij de onderhoudscontracten van de koelunits die Rittal verkoopt. We plannen en organiseren het jaarlijkse onderhoud, zorgen dat storingen aan de units snel verholpen worden, nemen defecte koelunits in en laten deze repareren, we maken offertes en onderhoudscontracten, en nog veel meer. Het is een hele brede en leuke afdeling, waar we met zes collega’s werken.

 

Wat maakt Rittal een fijne werkgever?

Ze kijken naar je als persoon en geven je mogelijkheden om door te groeien of om passend werk bij je te zoeken. Ik kan niets anders zeggen dan dat het een fijne organisatie is om bij te werken. Dat merkte ik ook nadat ik in 2004 een herseninfarct heb gehad. Ik zou eigenlijk net in mijn nieuwe functie bij het Client Center starten, toen ik getroffen werd door een herseninfarct. Ik werd goed begeleid vanuit Rittal en ze gaven me de tijd en de ruimte om beter te worden. En daarna kon ik alsnog in deze nieuwe functie beginnen, dat vond ik heel fijn.

 

Dat moet wel een heftige tijd voor je geweest zijn?

Dat was het zeker. Maar we zijn er als gezin allemaal goed en sterker uitgekomen en ik ben nog even optimistisch als altijd. Het is zoals het is, zeg ik altijd. Boos of verdrietig erover worden heeft geen zin. Je moet ermee dealen. Sterker nog: al zou ik willen huilen, dan lukt dat niet. Sinds het herseninfarct kan ik niet meer huilen. Dat mis ik nog weleens. Een lekkere meeslepende film kijken en een flink potje janken. Maar gelukkig is er meer reden tot lachen in mijn leven dan huilen. Mijn motto is dan ook: het leven is één groot feest, maar je moet zelf de slingers ophangen.

 

En hoe doe je dat: zelf de slingers ophangen?

Door heel veel gezellige dingen te doen met mijn gezin. Samen met mijn dochters ben ik begonnen met hardlopen. Twee keer in de week lopen we hard en we gaan met sprongen vooruit. Dat is het leuke als je elkaar kunt motiveren. Sinds kort lopen we ook wedstrijden. Maar het is meer dan alleen hardlopen. We doen ook veel van die typische meidendingen, zoals lekker uit eten gaan en naar de film. Heel gezellig. En wanneer zij aan het werk zijn pas ik op de kleinkinderen. Dat is een hele dagtaak!

 

Valt dat wel een beetje te combineren met je werk?

Ja hoor, prima. Drie dagen in de week werk ik bij Rittal en twee dagen pas ik op de kleinkinderen. Ik heb acht kleinkinderen. Ik vind het een van de heerlijkste dingen die er zijn: lekker tutten met de kleinkinderen. Er is niets fijner dan de hele familie bij elkaar te hebben. Eén keer per jaar vieren we vakantie in een huisje. De laatste keer was in België. Dat is zo gezellig, een heel huis vol. Ik ben een echt familiemens. Mijn kleinkinderen noemen mij vaak gekke oma. Ik vind het ook mijn taak om het leuk te houden en af en toe eens gek te doen.

 

En hoe kennen ze jou op het werk?

Niet als de gekke oma, maar je moet het wel leuk houden met elkaar. Dat vind ik heel belangrijk. Soms zijn er momentjes van ontlading nodig, het leven is al serieus genoeg. Ik houd wel van gezelligheid en een lolletje, maar ik kan ook serieus zijn als het moet. En ik heb geleerd steeds beter mijn grenzen aan te geven. Ik zeg altijd: nee is ook een antwoord. Soms kunnen dingen gewoon niet en dan moet je daar niet omheen draaien.

Share

Gerelateerd

Reageren

 

 

Let op: een reactie wordt pas geplaatst na goedkeuring van een beheerder